Evet, benim de bir ailem var. Sevdiğim, zaman zaman terk etmek istediğim.
Ama bir yuvam yok kuşlar gibi.
Olmasın da.
Evim var, evlerim.
Evlerim oldu, kurduğum, düzenlediğim, gittiğim ve dönüp geldiğim.
Yediğim, içtiğim, değiştiğim.
Evlerim oldu; özlediğim, benimsediğim.
Ve kalbimi çarptıran erkekler oldu, birlikte yediğim, içtiğim, seviştiğim.
Birlikte değiştiğim.
Evlerim gibi erkeklerim oldu, özlediğim, benimsediğim.
Dönüp geldiğim.
Kendi kargaşasında bıraktığım, düzenlemediğim, karmaşıklığına yanaşmadığım.
Erkeklerim oldu; sevdiğim, gönül verdiğim, benim gibi dediğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder